Objavljena studija počinje kao neka Sci-Fi priča: kamen otkriven u južnog Egiptu ostavio je naučnike u čudu, jer, iako je sigurno poreklom iz svemira, ne liči na meteorit niti asteroid, a dalje analize pokazale su da mu je i sastav nepoznat.

Standardni meteoriti su uglavnom od silicijuma, sa malom količinom ugljenika, ali Hipatija kamen, kako je nazvan, sasvim je u suprotnosti ovome.

Kamen sadrži veliku količinu ugljenika, a skoro sve ih je pretvorio u mikro-dijamante. Neki od komponenata su posebno interesantni, jer su poznati kao poliaromatični hidro-ugljenici (PAH)- što je glavni sastojak zvezdane prašine. Pored toga, ovaj kamen sadrži još neobičnih komponenti, kao što je aluminijum.

“Aluminijum se stvara u metalnom obliku, ne kao hemijski uzrok ostalih elemenata. Ovo se veoma retko dešava kako na Zemlji, tako i u ostatku našeg solarnog sistema, koliko nauka zna”, navedeno je u studiji.

Kamen takođe sadrži silicijum karbid, kao i nikl- fosfat, kombinaciju koja nikada ranije nije pronađena na Zemlji. Ovi faktori sugerišu da je objekat nastao van našeg Sunčevog sistema, budući da znamo veoma malo o hemijskim kompozicijama svemirskih tela izvan Kajperovog pojasa.

Pre oko šet hiljada godina, predivni sjajni objekat obasjao je nebo i bio inspiracija za tadašnje ljude, koji su ovekovečili taj prizor crtežom u kamenu.

Grupa astrofizičara i arheologa sa Instituta fundamentalnog istraživanja iz Indije objavili su studiju u kojoj tvrde da su pronašli najstariji prikaz supernove uistoriji čovečanstva. Naime, ilustracije ugravirane u stenu, širine oko 48 centimetara pronađene u Kašmiru, datiraju između 500 i 1500 g.p.n.e.

Crtež prikazuje dva čoveka i psa kojii du u lov, a iznad, na nebu, prikazana su dva sjajna objekta koja lebde na nebu. Dok naučnici smatraju da je jedno supernova, za drugo misle da je Mesec.

Šta je supernova?

Supernova je zvezdana eksplozija tokom koje se izbacuje ogromna energija za izuzetno kratak vremenski period. Tokom istorije u našoj Galaksiji dokumentovane su najmanje tri pojave supernovih. Stari Kinezi su zapisali da su videli supernovu 1054. godine, a danas ostatke ove eksplozije poznajemo kao maglini Krab u sazvežđu Bika.

Naredna supernova je zabeležena 1572. godine i poznata je kao Tiho Brahejeva zvezda. Zatim, Keplerova supernova, kako se naziva, pojavila se na nebu 1604. godine. U galaksiji veličine Mlečnog puta statistički trebalo bi da se dogodi prosečno jedna supernova svakih 100 godina. Ipak, poslednja supernova u Mlečnom putu za koju mi znamo se dogodila pre više od 4 veka.

Prema istraživanjima naučnika sa indijskog univerziteta, supernova nazvana HB9, dogodila se oko 4500 godine, pre nove ere, u vreme kada je Kašmir bio naseljen ljudima, što im dovoljan dokaz da tvrde da je na crtežima prikazana ova zvezdana eksplozija.