Da li ste nekad razmišljali o bekstvu u grad u kojem ne postoje novac i politika, kao ni sav stres i nervoza koje povlače? Mesto u kom ćete, bar na kratko, moći da predahnete od brzine života, nezainteresovanog društva i fabričke svakodnevnice?

Izgleda da postoji rešenje.

Indijski grad harmonije

Upoznajte mesto harmonije, središte mira i slobode, u kojem ne postoje pravila koje diktiraju politika, moć i novac.

Indijski grad Aurovil je područje slobode, odnosno mesto gde se ne postavlja pitanje veroispovesti i nacije. Lokalno stanovništvo čine pripadnici 50 naroda.

Ovaj grad, zamišljen je kao univerzalni grad, u kojem muškarci i žene iz različitih zemalja i kultura mogu da žive u skladu i miru.

Grad je osnovan u indijskoj saveznoj državi Tamil Nadu, 1968. godine, a kako navodi osnivačica Mira Alfase, svrha osnivanja ovakvog grada je ostvarenje ljudskog jedinstva.

Jedinstven projekat

U pitanju je eksperimentalni projekat, pokrenut od strane udruženja “Šri Orobindo”, koje je ponelo ime u čast indijskog gurua, filozofa i poznatog spiritualnog vođe. Šri Orobindo poznat je i kao reformator pokreta za nezavisnost Britanije.

Njegova saradnica i osnivačica grada, Mira Alfase, poznata i kao Majka, navodi da veruje u doprinos postojanja ovakvog grada kako Indiji, tako i svetu.

Inaguracija je održana 28. februara 1968. godine, a prisustvovale su joj 124 države. Posebno se ističe važnost ideje da je Aurovil grad koji pripada čovečanstvu, a ne pojedincu ili grupi. Cilj je da mesto postane grad obrazovanja i napretka, savršen most između prošlosti i budućnosti u kom obitava harmonična sadašnjost.

Prema statistici Aurovil predstavlja dom za više od 2.000 ljudi iz čak 50 zemalja. Najveći broj čine Indijci, skoro polovinu populacije, zatim Francuzi, Nemci, Rusi, Španci, Japanci, Australijanci…

Osnovnu ishranu čine organske namirnice, voće i povrće, koje stanovnici sami uzgajaju.

Lokalci se bave proizvodnjom papira i mirisnih štapića.

Nema novca, automobila i ostalog “sjaja”

Interesantna je činjenica da u ovom gradu ne možete videti automobile, ali ni novac. Naime, stanovnici upotrebljavaju isključivo kartice koje se zovu Autocard. Putem elektronskog računa, svaki stanovnik Aurovila, odvaja određen iznos za zajednicu. Motocikl je najčešće prevozno sredstvo, koje možete videti na ulicama grada.

Matrimandir

Neobičan naziv mnoge će podsetiti na film “Gospodar prstenova”, a reč je o jedinstvenoj građevini koja se nalazi u samom centru Aurovila. Matrimandir simboliše božanski odgovor na ljudsku težnju ka savršenosti, navodi Mira Alfase. Neobičan hram predstavlja mesto za meditaciju i jogu, u kom je zabranjen govor.

Reč je o statuama sa Uskršnjeg ostrva, koje na glavi imaju crvene kape.

U pitanju je pojava koja je dugo mučila naučnike, a nakon niza sprovedenih istraživanja i studija, napokon imaju odgovor.

Rešena misterija crvenih kapa

Kape teške 12 tona krase “glave” statua visokih četiri metra. Nakon dugogodišnje potrage za odgovorima, naučnici su uspeli da razjasne misteriju.

Naime, ove crvene kape nazivaju se “pukao” i napravljene su od crvenog kamena iz kamenoloma. Kako se kamenolom nalazi na drugom kraju ostrva, naučnici tvrde da su kape dodate kasnije, nakon što su statue podignute.

U naučnim krugovima, postavljala su se razna pitanja ali najčešča su bila – zašto i kako su crvene kape teške 12 tona završile na glavama statua?

Arheolozi sa Državnog Univerziteta u Pensilvaniji otkrili su moguće tehnike pomoću kojih su kape mogle biti postavljene na ove kipove.

Osmišljene tehnike poduprete su arheološkim dokazima.

Prema podacima, u 13. veku polinezijski pomorci su naselili Uskršnje ostrvo, a decenijama nakon toga, počeli su izgradnju gigantskih kipova od vulkanskog kamenja, za šta im je trebalo skoro dva veka.

Ustanovljeno je da su monoliti iz kamenoloma prebacivani pomoću tehnike ljuljanja ili micanja s jedne na drugu stranu. Međutim, kamenolom, izvorište crvene cigle od koje su kape i napravljene, nalazi se na udaljenosti od 12 kilometara od statua.

Istraživanje je pokazalo da su kape napravljene naknadno, u 16. veku, a možda i kasnije, nakon što je materijal dokotrljan iz kamnoloma, a zatim obrađen pored statua, pred samo postavljanje.

U toku postavke, graditelji su koristili rampe. Obrada podataka i primena fotogrametrije i 3D tehnologije, otkrila je udubljenja na bazi kamenja koja ukazuju na to da kape nisu mogle jednostavno da se guraju rampom.

Naučnici tvrde da su graditelji uz pomoć velikih rampi uspeli da podignu kape na vrh uspravnih kipova. Kape su kotrljane zahvaljujući kanapu. Kako bi podigli teške predmete do rampe, koristili su rotacionu polugu. Za obavljanje ovakvog procesa bilo je potrebno oko 15 snažnih radnika.

Naučnici i dalje nemaju odgovor na pitanje zašto su sve to radili. Veruje se da su kape koristili kako bi razlikovali kipove i da su kape označavale viši status.

Ono što je sigurno, jeste da stavljanje ovih kapa predstavlja velik i dubok značaj za graditelje.