Govorimo o velikim proždrljivcima i predatorima. 

Naime, prema proceni švajcarskih i švedskih stručnjaka, paukovi ubiju i pojedu od 440 do 880 miliona tona plena, tokom jedne godine!

Najveći svetski halapljivci

Ovi zglavkari pojedu mnogo veću količinu mesa u odnosu na ljude, na godišnjem nivou. Kako navode zoolozi, proždrljiviji su i od kitova koji pojedu imeđu 310 i 550 miliona tona mesa godišnje.

Osnova hrana, skoro 45.000 vrsta paukova su insekti, međutim za veliku vrstu kao što je golijat, hrana su i ptice, glodari i žabe.

Istraživači su se godinama mučili da procene ekološki uticaj ovih zglavkara, jer su mnoge vrste pauka aktivne samo noću, a poseduju i veštinu kamufliranja.

Prema proceni stručnjaka danas, na globalnom nivou pauci u velikoj meri utiču na ekologiju. Naime, oni su neprijatelji broj jedan insektima i pticama. Kao takvi, suštinski doprinose održavanju ekološke ravnoteže u prirodi.

Vođa studje, Martin Nifeler ističe da je mnogo bolje jednog pauka ostaviti u životu, nego trpeti 500.000 muva.

Električna stolica predstavlja način izvršenja smrtne kazne, koja je i danas legalna u sedam država Sjedinjenih Američkih Država.

Prvi čovek koji je na njoj usmrćen bio je Vilijam Kemler, osuđen zbog ubistva vanbračne supruge.

Ko je tvorac ovog izuma?

Tokom istorije, električna stolica se koristila sa izvršenje smrtne kazne samo u Sjedinjenim Američkim Državama. Međutim, od 1924. godine uvedena je i na Filipinima.

Naime, elektirčna stolica je osmišljena kako bi sam način izvršenja smrtne kazne bio humaniji, ali i moderniji.

Kada je 1881. godine, zubar iz Njujorka, Alfred Sautvik čuo priču o pijancu koji je dodirnuo dve žice uključenog generatora i ostao na mestu mrtav, došao je do zaključka da bi električna energija mogla da se koristi kao alternativa za smrt vešanjem, koja se u to doba primenjivala.

Nakon podrobnog razmišljanja i isprobavanja raznih tehnika, odlučio je da izvede eksperiment na životinjama. Modifikovao je zubarsku stolicu i započeo eksperimente, ubeđujući sve oko sebe kako je ovakav način smrti brz i bezbolan.

Upravo je tako i uvedena u legalnu upotrebu izvršenja smrtne kazne i prvi put primenjena na Vilijemu Kemleru, 1890. godine.

Sledeće pogubljenje izvršeno je godinu dana kasnije. Do 2006. godine na električnoj stolici pogubljeno je 4.461 osoba.

Od 1977. godine, upotrebljava se humanija metoda, zbog koje se električna stolica koristi sve manje, a reč je o smrtonosnoj injekciji.

Električna stolica je i dalje legalna u Alabami, Virdžiniji, Kentakiju, Nebraski, Tenesiju, Floridi i Džordžiji. Međutim, kao jedini način izvršenja smrtne kazne, sprovodi se u Nebraski.

Utvrđenje staro 300 godina služilo je kao skrovište britanskih snaga tokom Drugog svetskog rata.

Tajne prostorije počivaju ispod jugozapadnog dela Londona, u grofoviji Sari.

Tajno skrovište ispod Londona

U starim pećinama ispod Londona, pre oko 300 godina sagrađen je bunker.

Naime, tokom 19. veka grofovija Sari imala je najgušću mrežu prigradskih železnica, sa sedam terminala u Londonu. Tokom Drugog svetskog rata, prostorije ovog utvrđenja postale su tajno skrovište britanskih snaga.

Kada je rat završen, rast mnogih naselja ove grofovije je usporen, jer je područje na kojem su se prostirali proglašen zelenim pojasom Londona. Duboko ispod ovog parka zelenila, decenijama je obitavao napušteni bunker, koji je otkrio Voren Teper iz Hempšira.

Teper je u napuštenim i jezivim tunelima starog bunkera, otkrio kancelarije, kontrolne sobe i hodnike. Prostorije su korišćene kao komunikacijska baza za železnicu.

Iako danas predstavlja ruševinu, ovaj prostor je bio dovoljan za 30 ljudi koji su cirkulisali između bunkera i Voterlua, vodeći računa da se promet nesmetano odvija.

Ratna pećina je otkrivena zahvaljujući građevinskim radovima.

Francuska prestonica je jedna od najpoznatijih, najposećenijih i najpopularnijih na svetu. Krase je bogata istorija, predivna arhitektura i posebna kultura. 

Međutim, ovaj grad skriva jednu sasvim drugačiju stranu.

Kabare iz pakla

Kroz Pariz su prošli mnogi veliki umetnici, pisci, pesnici, muzičari… Ovaj grad na Seni predstavlja dom 12 miliona stanovnika, a turisti širom sveta posećuju ga svake godine, u sve većem broju.

Međutim, postoji i period u istoriji kada je Pariz bio sasvim drugačiji. Naime, tokom 1800-ih godina, ovaj grad je bio poznat po noćnom životu i po Ulici crvenih fenjera – mestu za provod raznog tipa i lude žurke.

Tada je najpopularnije mesto u ovom delu Pariza, bio Kabare iz pakla (Le Cabaret de l’Enfer). Tu su mogli da se nađu provodi i zadovoljstva za sva čula, u zavisnosti ko šta traži.

Reč je o kombinaciji kabarea, zabave, magije i pića koju danas ne možemo ni da zamislimo, a kamoli vežemo za taj period iz za francusku prestonicu.

Kabare iz pakla, u samom podnožju Monmartra, osnovao je Antonin Aleksander, 1892 godine. On je takođe, pored Kabarea iz pakla, otvorio i Kabare iz raja (Cabaret du Ciel ), savršenog pandana, na istoj adresi, sa posebnom ponudom.

Istoričar Žil Klaret, objasnio je ovu “pojavu”, odnosno atmosferu i unutrašnjost kabarea, kao oživljene Danteove stihove.