Televizija je sa nama od 1925. godine, a do danas, promenila je mnogo formi, pa ipak, ostala je jedna od omiljenih vidova zabave milionima širom sveta. Znate li kako je ona nastala?

Reč televizija nastala je od grčkih reči “tele”- daleko i glagola “video, videre”- gledati, što u bukvalnom prevodu znači “gledanje na daljinu”. Prvi put, termin je upotrebljen 1900. godine, na međunarodnom kongresu u Parizu, u delu “Električna televizija”. Gotovo u isto vreme, jedan francuski bibliotekar je, grupišući radove koji se odnose na električno prenošenje slike na daljinu upotrebio isti izraz.

Rođenje televizije

Prvi istorijski prenos slike i zvuka uspeo je da stvori Dž. L. Berd u Londonu, tako što je sliku lutke iz potkrovlja, preko montiranog prijemnika, preneo u radnju u prizemlju. Time je rođena televizija, 25. aprila 1925. godine. Televizija je postala dostupna u komercijalne svrhe tek kasnih dvadesetih godina prošlog veka.

Nakon Drugog svetskog rata, televizija je postala sve popularnija u SAD i Velikoj britaniji, a televizijski aparat polako je postao nezamenljivi deo svakog doma. Tokom pedesetih godina, televizija postaje primarni medij za informisanje i zabavu.

Prve TV kuće

Dve godine nakon prvog prenosa slike, demonstriran je i prvi sistem za snimanje na televiziji. Ubro nakon toga, osnovana je NBC TV mreža, a 7. aprila 1927. godine prenet govor sekretara SAD Herberta Huvera 320 kilometara dalje i ovo je bio prvi TV prenos u istoriji ovog medija.

Godinu dana kasnije, osnovana je i prva televizijska stanica W2XB u Njujorku, a zatim i CBS (Columbia Broadcasting System). Dve godine kasnije, u Velikoj Britaniji osnovan je i BBC koji 1929. godine započinje i sa svojim redovnim programom. Prva televizijska drama “Čovek sa cvetom u ustima” emitovana je 1930. godine u rezidenciji britanskoh premijera Remzija Mek Donalda.

Tek 1953., nastao je i “televizor u boji”.

Prvi zanimljivi uživo prenosi

Krunisanje kraljice Elizabete 2. juna 1953. bio je povod i zapravo prvi uživo prenos na britanskoj televiziji. U junu 1980. godine, CNN je lansirao prvi svetski informativni program koji je emitovao vesti 24 sata dnevno, a devet godina kasnije isto su uradili i iz Sky Newsa.

Letnje Olimpijske igre održane u Berlinu 1936. bile su prve Olimpijske igre koje su se uživo prenosile. U martu 1953. godine, dodela Oskara dobila je svoj “live” prenos, a 1966. i prvi prenos u boji. Bend “Bitlsi” prvi put nastupili su uživo 1964. godine, a 1967. bend “The Doors” nastupao je u The Ed Sullivan Show, kada je Džim Morison napravio incident izgovarajući neadekvatne reči pesme “Light My Fire”.

Prvi naučni program

Uprkos očekivanjima, tridesetih godina na televiziji prvo se pojavio Sci-Fi program, a tek pedesetih godina, pojavile su se i prve naučne emicije. Pretežno, emitovale su se na BBC-ju, a uz naučna otkrića, emisije su se bavile i istorijskim misterijama i manje poznatim činjenicama.

Obrazovni program

U vreme rata između radija i televizije, rane šezdesete godine bile su era velikih promena. Istoričar Majkl Kurtin uz podršku glavešina TV stanice FCC, osmilsio je plan kako da pravi ozbiljnije vesti i dokumentarne programe, kako bi se izdvojio iz mora zabavnog i komercijalnog sadržaja na televiziji u cilju edukacije.

Do 1962. godine, snimljeno je preko 400 dokumentaraca, a vreme emitovanja produžilo se sa pola na sat vremena.

Danas, emotikoni su svojevrsna vrsta jezika bez kojeg poruke, bilo preko telefona ili putem društvenim mreža su gotovo nezamislive. Istraživači su se pozabavili pitanjem koji emotikoni su najpopularniji.

Treću godinu zaredom, na Fejsbuku i Tviteru emotikon koji se smeje i roni suze je na prvom mestu.

Što se samog Tvitera tiče, na ostalim mestima tu je srce, smajli sa skrcem u očima, crno srce, standardni smajli i smajli kojem je dosadno.

Kada je Fejsbuk u pitanju, nakon smajlija koji se smeje i roni suze, u tom 10 su i smajliji koji se smeju sa otborenik ustima, smajli koji namiguje, smajli koji glasno plače, te smajli koji šalje poljubac.

Na Instagramu, stvar je slična pa se pored emotikona koji se smeje i plače, često koristi crno srce, običan smajlii, ali i onaj koji namiguje.

Najpopularniji emotikoni širom sveta

Istraživači su otišli i korak dalje, te su analizirali države sveta i najčešće korišćene smajlije. Tako je u SAD, Africi i Evropi omiljeni smajli je onaj koji roni suze dok se smeje, u Kanadi ne iznenađuje što se najčešće koristi srce, dok je u Irskoj omiljeni emotikon u obliku izmeta. U Australiji omiljeni smajli je onaj koji namiguje, a u Aziji najčešće se koristi onaj koji šalje poljupce.

Pored slepog creva, žučne kese i bubrega, postoji još nekoliko organa bez koji možemo da živimo, bez ili uz pomoć medicinskih sredstava i pomagala. Saznajte koji su to organi u pitanju.

Ljudsko telo je veoma otporno, a prilikom gubitka krvi u stanju je da je zameni novom. Organizam se čak prilagođava i kada izgubimo deo ili pak ceo organ, pa tako ljudi mogu da žive poprilično normalno i sa pola mozga. A bez kojih organa možemo normalno da funkcionišemo?

Slezina

Ovaj organ nalazi se na levoj strani abdomena, ispod rebara. Najčešće se uklanja usled povreda uzrokovanih nekom traumom. Često, ovaj organ bude povređen prilikom nesreća, jer se nalazi na poprilično nezaštićenom mestu. Njena uloga jeste odstranjivanje starih krvnih ćelija, ali i skladištenje belih krvnih zrnaca. Zahvaljujući jetri, koja preuzme funkciju slezine, bez ove žlezde možemo sasvim normalno da funkcionišemo.

Želudac

Želudac ima četiri glavne funkcije: mehaničko varenje, hemijsko varenje, apsorpcija i sekretacija nutrijenata. Usled povreda ili oboljenja poput kancera, dešava se da on mora biti uklonjen. U ovom slučaju, jednjak se povezuje direktno sa tankim crevom, pa tako ljudi mogu normalno da se hrane, uz dodatak suplemenata vitamina.

Reproduktivni organi

Primarni reproduktivni organi su testisi i jajnici, a nepostojanje jednog od njih ne utiče na reprodukciju. Uglavnom, ovi organi se uklanjaju usled brojnih onoljenja, poput raka ili nakon teških povreda. Kod žena moguće je i uklanjanje materice, a iako to sprečava trudnoću, ne ometa ženu u daljem životu.

Debelo crevo

Ovaj završni deo digestivnog trakta dugačak je oko dva metra, a usled raka ili nekog drugog oboljenja, ono se uklanja. Većina ljudi se oporavi nakon operacije, a jedina promena može biti prilikom obavljanja nužde. Uz to, režim ishrane mora da se prilagodi novonastaloj situaciji.