Na današnji dan, 04. septembra 1888. godine u Štutgartu, rođen je nemački slikar, dizajner, vajar i koreograf Oskar Šlemer.

Pripadao Bauhaus pokretu, između dva svetska rata i doprineo je individualnom razvijanju novih tendencija u plesu.

Bauhaus – Državna škola Bauhaus u Vajmaru bila je državan škola za arhitekturu i primenjene umetnosti. Razlog osnivanja škole bila je ideja o udruženju zanatlija-umetnika, u cilju zajedničkog istraživanja. Kao rezultat grupnog rada, nastali su predmeti od kojih je potekao moderni industrijski dizajn.

Šlemer je verovao kako je za ples potrebno troje, a ne dvoje. Iz toga je proisteklo njegovo najpoznatije delo “Balet trijade” iz 1922. godine, koje je izvedeno u Štutgartu i koje je predstavljalo avangardnu tendenciju unutar evropskog baleta.

Naime, za njega je igra predstavljala metafiziku i matematiku. Posmatrao je ljudsko telo kao mehanizam, koje stvara geometrijske forme ujedinjujući dionisijsko – emociju i apolonijsko – formu, koji su prisutni u čoveku tokom igre. Ova trijada je podrazumevala dva muškarca i ženu.

Balet je podeljen u tri dela. Svaki deo je sugerisan određenom bojom u pozadini. U pitanju su žuta, ružičasta i crna. Šlemerovi igrači su nosili specifične kostime dizajnirane da podesećaju na one iz lutkarskog pozorišta ili pak, cirkusa.

Preminuo je u 54. godini, 13.aprila 1943. u Baden-Badenu.

Mnogi poznati filmovi i serije imaju nešto zajedničko. Iako na prvu loptu ne deluje kao posebna karakteristka, ono itekako jeste.

Reč je o svetom gralu zvučnih efekata.

Efekat Vilhelmov vrisak

Velika je verovatnoća da ste ga barem jednom čuli, ali ga niste zapazili. Vilhelmov vrisak se koristi više od šest decenija, od najvećih blokbastera do niskobudžetnih filmova i televizijskih serija. Najčešće se čuje kada je neko od likova upucan ili dok pada sa velike visine.

Prvi put je upotrebljen tokom snimanja vesterna “Udaljeni bubnjevi” iz 1951. godine.

Kao i kod svih ostalih filmskih efekata i ovaj “jauk” je snimljen u zvučnoj kabini sa jasnim ciljem, u slučaju ovog vesterna kao “čovek kojeg je ujeo aligator”. Snimljeno je šest vriskova, a peti je postao prepoznatljiv kao Vilhelmov.

Inženjer zvukova Ben Bert, krstio je ovaj efekat kao Vilhelmov vrisak, po liku koji ispušta krik u filmu “Juriš na reci Pero” iz 1953. godine.

Režiseri poput Pitera Džeksona i Kventina Tarantina, zatim brojni dizajneri zvuka, otkrili su ovaj efekat i uvrstili ga u svoje filmove. Vilhelmov vrisak je postao više od zvučnog efekta, a njegovo ime je iskorišćeno za ime benda, naziv piva, pesme i mnogo toga.

Tim arheologa došao je do značajnog otkrića u Egiptu.

Egipatske vlasti su saopštile da je otkriven jedan od najstarijih naselja ikada, u delti reke Nil.

Naselje starije od faraona

Naime, otkriće do kog je došao tim arheologa, govori o najstarijem naselju koje je ikada otkriveno u delti reke Nil. Ovi ostaci datiraju iz vremena pre faraona.

Ministarstvo za antikvitete navelo je da je neolitski lokalitet otkriven u Tell el-Samari, 140 kilometara severno od Kaira.

Vođa arheološkog tima Frederik Gio naveo je da je otkriven silos sa životinjskim i ljudskim kostima, što ukazuje na postojanje života na ovom području, pre 5000. godina pre naše ere, odnosno oko 2.500 godina pre nego što su izgrađene piramide u Gizi.

Ovo je sigurno jedno od najzanimljivijih i najneobičnijih naselja u Tunisu.

U pitanju je berbersko naselje Matmata.

“Život u podzemlju”

Na jugu Tunisa, u nepristupačnim i pomalo divljim dolinama regije Djebel Dahar, ljudi vekovima žive u podzemnim kućama, koje ih štite od vreline letnjih temperatura ali i jakih vetrova tokom zime.

Tokom poslednjih decenija, broj stanovništva se smanjio. Kako navodi Latifa Neb Jahia, koja živi u jednoj petosobnoj pećini, samoća je postala deo njene svakodnevnice. Nakon što su joj roditelji i suprug preminuli, a ćerke se udale, Latifa je ostala sama.

Ove neobične kuće koncentrisane su oko berberskog naselja Matmata, koje je udaljeno 365 kilometara od Tunisa.

Berberi iz plemena Matmata su najstarije pleme na svetu, a reč je i o prvim stanovnicima Afrike. Naime, ovo pleme se pred napadima Arapa povlačilo u planine, tražeći spas od nasilne islamizacije. Područje koje su naselili i na kojem su iskopali prve podzemne kuće nazvali su Matmata.

Veliki broj porodica iselio se tokom  60-ih i 70-ih godina prošlog veka, nakon što su izgrađena moderna sela i gradovi.

Svi oni koji su odlučili da nastave život ispod vrele pustinje, danas žive od uzgoja maslina i od turizma.

Ukoliko ste pomislili na nekog pripadnika porodice mačaka, pogrešili ste. 

Nije reč o gepardu, ali ni o sokolu. Naime, naučnici su razvili poseban plan za proučavanje i otkrivanje najbržeg stvorenja na svetu.

Ko je najbrži?

U pitanju je jednoćelijski organizam Spirostomum ambiguum, koji se može naći u vodi.

Ovaj organizam kreće se brže od geparda – razvija brzinu i preko 96,5 km/h, smanjujući svoje telo za 60 odsto, u oblik fudbalske lopte u roku od nekoliko milisekundi.

Naučnicima nije poznato kako se ovi jednoćelijski organizmi kreću tolikom brzinom bez mišićnih ćelija većih stvorenja.

Istraživač na Institutu za tehnologiju u Gruziji, Sed Bamla, dobio je odobrenje za istraživanje kontrakcije pokreta ovog organizma od Nacionalne naučne fondacije. On navodi da će istraživanje omogućiti lakše i boje razumevanje pokreta Spirostomum ambiguum-a, kako bi se kasnije na osnovu tog saznanja, zasnovale ideje koje bi se iskoristile za nanorobote i dalja istraživanja.

“Inženjeri konstantno razmišljaju o tome kako da naprave ove male stvari koje vidimo u prirodi. Ako možemo shvatiti kako funkcionišu, možda ćemo preneti tu informaciju kako bismo naterali sitne robote da se brzo kreću uz upotrebu male količine energije”, rekao je Balma.

Skupljanje u oblik lopte poput Spirostomum ambiguum-a ili ostvarivanje brzine tokom trka poput geparda, aktivira proteine aktina i miozina u mišićnim ćelijama koje se kontraktuju i stvaraju pokrete.

Spirostomum ambiguum koristi složenije molekule kako bi postigao tu brzinu i sačuvao unutrašnju strukturu.

Ovakvi molekuli, mogli bi dovesti do značajnog tehnološkog skoka, što bi dovelo do poboljšanja u tehnologiji nanorobota.