Na obalama Portugala, otkrivena je olupina broda starog 400 godina.

Arheolozi koji su ga otkrili, veruju da je potonuo kod Lisabona nakon povratka iz Indije.

Značajno otkriće na obalama Portugala

Prema rečima direktora istraživačkog projekta Žoržea Frejrea, sa stanovišta nasleđa, reč je o otkriću decenije. Olupina je pronađena u okviru desetogodišnjeg projekta.

Naime, u samoj olupini i oko nje, odnosno 12 metara ispod površine mora, ronioci su otkrili začine, bronzane topove sa ugraviranim portugalskim grbom, kinesku keramiku i školjke, koje su se upotrebljavale kao novac za trgovinu robljem, u kolonijalno doba.

Olupina je pronađena kod obale Kaškaiša, 03. septembra, a predmeti iz nje su dobro očuvani.

Arheolozi veruju da je brod potonuo u periodu između 1575. i 1625. godine, kada je u zenitu bila portugalska trgovina sa Indijom.

Takođe, smatraju da je ušće reke Taguš središte brodoloma.

Kod ovog malog turističkog grada, na obodima Lisabona, tokom 1994. godine, pronađen je još jedna olupina portugalskog broda.

FOTO:Youtube/Printscreen

Japanska svemirska letelica “Hajabusa 2” uspešno je spustila dva mala rovera na površinu asteroida Rijugu.

Ubrzo su stigle i prve fotografije sa ovog udaljenog svemirskog tela, u okviru misije koja bi mogla pružiti naznake o nastanku Sunčevog sistema i naše planete.

Asteroid Rijugu

Dva mala robota, uspešno su se prizemljila na asteroid. Oni su teški svega kilogram i opremljeni su specijalnim kamerama, kako bi što uspešnije obavili zadatak – obilazak stenovitog tela.

Stenovito telo ili asteroid Rijugu, prečnika je jednog kilometra i ima slabu gravitaciju. To znači da će roveri moći da “skakuću” po njemu, da mere temperaturu i da prave snimke njegove površine.

Kosmička agencija iz Japana je objavila prve fotografije i navela da su oba rovera u odličnom stanju.

Asteroid, oblika dijamanta i tamne površine, okreće se oko svoje ose jedanput svakih sedam i po sati. Ovo je prvi put da je kosmički brod uspeo da spusti robote na asteroid.

Asteroidi su u osnovi preostali materijal koji potiče od formiranja Sunčevog sistema, pre 4,6 milijardi godina.

Naučnici veruju da asteroid, ispod površine, sadrži veliko bogatstvo informacija o nastanku našeg planetarnog sistema.

“Očekujemo da je svemirska stena, oblika dijamanta, bogata vodom i organskim materijalima. To će omogućiti naučnicima da bolje razumeju interakciju između materijala od kojeg je sastavljena Zemlja kao i razvitak njenih okeana i života na njoj. Na osnovu tih podataka nauka o Sunčevom sistemu će nastaviti da se razvija”, saopštila je japanska kosmička agencija.

U planu je da se “Hajabusa-2”, krajem oktobra spusti na površinu asteroida Rijugu, koji se nalazi oko 280 kilometara od Zemlje, kako bi pokupila uzorke stenja tla.

U drevnom gradu La Korona, koji se nalazi u džunglama severne Gvatemale, arheolozi su otkrili kameni oltar star oko 1.500 godina. 

Reč je o najstarijem spomeniku na ovom lokalitetu, koji potiče iz zlatnog doba civilizacije Maja, od 250. do 900. godine.

Kameni oltar

Arheolozi su nakon analize rezbarija otkrili kako je moćna dinastija Kanul započela vladavinu, koja je trajala dva veka, nad većim delom teritorije Maja.

Prema rečima direktora Instituta srednjoameričkog istraživanja na Univerzitetu Tulane, Marčela Kanutoa, ovo otkriće otvara mogućnost identifikacije novog kralja La Korone, koji je imao bliske političke veze sa glavnim gradom Kanulovog kraljevstva, Džibančem i sa okolnim gradom El Peru-Vaka

Oltar, izrezbaren iz velike količine krečnjaka, prikazuje prethodno nepoznatog kralja – Čak Tok Ičak – kako nosi dvoglavu zmiju. Zaštitnici nalazišta predstavljeni su kako izlaze iz sjedinjenih zmija. Kako objašnjava Kanuto, zmije nisu slučajnost, jer su vladari dinastije Kanul poznati kao “kraljevi zmija”.

Kraljevi Kanul dinastije su tokom zlatnog perioda, vladali većim delom majanskih teritorija. Otkriveni oltar otkriva informacije o ranoj ekspanziji i o važnosti uloge La Korone u ovom procesu od početka.

Stručnjaci proučavaju La Koronu od 2008. godine.

FOTO:Youtube/Printscreen

Naučnici su pratili velike bele ajkule, kako bi otkrili razlog zbog kog ih privlače udaljene oblasti.

Svake zime veliki broj ajkula kreće na put ka otvorenim dubinama srednjeg Pacifika, do kog im je potrebno oko mesec dana.

Misteriozne jazbine velikih belih

Od avgusta do decembra glavna namirnica na meniju velikih belih ajkula su morski slonovi i drugi morski sisari. Tokom decembra ajkule kreću na put i plivaju do mesta okupljanja na sredini okeana. U pitanju je lokacija na pola puta do Havaja, gde provode zimu i proleće.

Nakon toga, vraćaju se u vode Kalifornije.

Prema snimcima koje je zabeležio satelit, reč je o oblasti koja je prava okeanska pustinja, što je zbunilo naučnike.

Zašto ajkule napuštaju vode pune hrane?

Naučni saradnik u morskoj stanici Univerziteta Stanford, Barbara Blok otkrila je ovu oblast pre više od deset godina, tokom praćenja označenih ajkula. Kada je opazila tačku okupljanja nije bila sigurna o čemu je tačno reč.

Nakon što je sa kolegama ušla u ovu zonu, otkriveno je da je reč području prepunom meduza, planktona, lignji i riba. U prevodu, velika gozba za ajkule.

Ove morske živuljke svakodnevno migriraju kroz zonu ispod dometa sunčevih zraka. Preko dana, oni utonu u dubinu okeana, dok se noću vraćaju na površinu.

Podaci koji su dobijeni sa elektronskih oznaka desetak ajkula, otkrili su da predatori slede sličan obrazac – nekoliko ronjenja do 450 metara preko dana, i na oko 200 metara tokom noći.

Stručnjaci navode da je reč o oblastima koje su od velikog značaja, jer u njima postoji čitav tajni život koji tek treba otkriti.

Uočena je razlika između ronjenja mužijaka i ženki, koja je i dalje nepoznata. Naučnici nagađaju razloge – da li je povezano sa ishranom ili s parenjem.

Naučni tim nastavlja sa analiziranjem podataka, kako bi došli do adekvatnih odgovora.