Stručnjaci su se bavili temom trajanja životnog veka ljudi i pokušali su da utvrde, od čega ono zavisi i da li će buduće generacije živeti duže.

Ključ za rešenje misterije leži u genetskoj terapiji.

Duži životni vek

Naučnici navode da ključ za duži život leži u genetskoj terapiji, odnosno da ima veze sa podmlađenim umom.

Naime, genetičari tvrde da će ljudi u budućnosti, u proseku živeti 130 godina, a da će imati telo i mozak “svež” kao u mladosti. Navodno, genetska terapija bi mogla biti odgovorna za duži život.

Preliminarni testovi započeti su na Harvardu, a obuhvataju eksperimente na psima rase bigl. Naučnici tvrde da mogu učiniti životinje mlađim dodavajući određene DNK podatke u njihove ćelije.

Ukoliko se rezultati pokažu uspešnim, naučnici veruju da će proces moći da se primeni i na ljude.

Eksperimenti i naučne pretpostavke

Genetska istraživanja zasnovana su na prethodnim radovima, koji su otkrili da “ugrađivanje” gena na organizmima kao što su crvi i muve, jednostavnim organizmima, može udvostručiti trajanje života.

Ranije sprovedena istraživanja otkrila su da davanje transfuzije krvi mlađih miševa starijim, može podmladiti neke biomarkere, odnosno vratiti ih na mlađi stepen.

Nakon brojnih sprovedenih testova na miševima, genetičari trenutno vrše testiranja na psima, a zatim su u planu i ljudi.

Cilj testiranja i istraživanja je da čovek u budućnosti, ima mlado telo i um ali iskustvo starog čoveka.

Kako uticati na porast nivoa vode u jezeru?

U Izraelu imaju odgovor.

Izrael podiže nivo Galilejskog jezera

Naime, Galilejsko jezero koje predstavlja najveći rezervat slatke vode u Izraelu, proći će kroz proces desalinizacije.

Reč je o projektu Ministarstva energije, gde navode kako će jezero po prvi put biti napunjeno desalinizovanom vodom, kako bi se nakon pet godina suše podigao nivo vode.

Projekat je odobren od strane izraelske vlade, a prema planu, u jezero treba da se doda 100 miliona kubnih metara vode, na godišnjem nivou.

Prošle godine zabeležen je najniži nivo jezera u poslednjih sto godina. Jezero je na 200 metara ispod morskog nivoa, a od Sredozemnog mora je udaljeno 45 kilometara.

U pitanju je jezero koje se pominje u Bibliji, kao mesto Hristovih čuda. Na hebrejskom se zove Kineret i pokriva površinu od oko 160 kvadratnih kilometara.

Galilejsko jezero je deceniju ranije obezbeđivalo oko 400 miliona kubnih metara slatke vode. Ali, usled sušnih zima, došlo je do smanjenja nivoa, što je dovelo do deset puta manje količine vode godišnje.

Izrael je, zahvaljujući fabrikama za desalinizaciju duž obale Mediterana, uspeo da izbegne ograničavanje potrošnje vode. Iz Ministarstva energije navode da fabrike obezbeđuju oko 80 posto, što je 670 miliona kubnih vode godišnje, koju troše izraelska domaćinsva. U planu je izgradnja još dve fabrike.

Kineret će postati rezervoar desalinizovane vode, što predstavlja inovaciju i nešto što ranije nije pokušavano.

Dugoročni cilj projekta je da se upumpa 1,1 milijarda kubnih metara godišnje do 2030. godine.

Naučnici otkrili nove solarne sisteme sa planetama slične Zemlji.

Nasini stručnjaci pomoću teleskopa otkrili dva solarna sistema.

Otkriveni solarni sistemi puni svetova

Nasini stručnjaci otkrili nove solarne sisteme pune sopstvenih svetova, slične Zemlji. Podaci su pokazali da se dva sistema nalaze blizu jedan drugog.

Naime, jedan sistem udaljen je samo 160 svetlosnih godina od naše planete. Ovaj sistem uključuje tri planete koje su po veličini slične planeti Zemlji.

Naučnici veruju da su u pitanju nenastanjena područja, jer se ove planete nalaze blizu svog sunca, te je temperatura na njima izuzetno visoka. Ovo otkriće predstavlja još jedno u nizu, što nam pokazuje da su ovakve planete česte širom galeksije i da postoji verovatnoća da na jednoj od njih postoji život ili bar mogućnost za život.

Drugi otkriveni sistem sadrži znatno veće planete. U pitanju su svetovi, koji poput prvog sistema, orbitiraju oko crvenog patuljka, poznati i kao superzemlje.

Pojava crveni patuljak

Crveni patuljak predstavlja stare i male zvezde, pa su dva sunca ovih sistema manje topla od našeg. Ipak, novi otkriveni sistemi su toliko blizu jedan drugom da se veruje kako je temperatura previsoka za život.

Do otkrića novih sistema došla je misija K2 Nasinog satelita Kepler. Zadatak Keplera je da posmatra trajanje sjaja zvezda i registruje opadanje, onda kada planeta pređe ispred svog sunca. Nakon što se to dogodi, astronauti pokušavaju da otkriju o kojoj planeti je reč.

Ovi podaci, prema mišljenju istraživača moći će da se koriste i u daljim istraživanjima, zahvaljujući novom svemirskom teleskopu Džejms Veb. Dalja istraživanja ove oblasti omogućiće lakše razumevanje atmosfere planeta.

Priroda na takav način obrađuje i formira okruženje, da joj nijedan arhitekta ne može parirati, a ove tvorevine to i dokazuju.

Ovi veličanstveni pejzaži predstavljaju pravo čudo prirode. Gradovi uklesani u liticama prava su atrakcija, jer su prizor koji oduzima dah.

Pitiljano, Italija

Neobični gradić Pitiljano prostire se u regiji Toskana, na nadmorskoj visini od 336 metara i broji mali broj stanovnika.

Komares, Španija

U provinciji Malaga, na nadmorskoj visini od 703 metra, nalazi se grad s bogatom istorijom, Komares.

Santorini, Grčka

Santorini je možda najpoznatija destinacija, od navedenih. Pejzaž ovog grada učinio ga je svetski poznatom turističkom destinacijom.

Al Hadžarah, Jemen

Al Hadžar se nalazi na planinskom masivu koji se prostire od Indijskog okeana pa sve do Ujedinjenih Arapskih Emirata.

Meteora, Grčka

Još jedna grčka destinacija, Meteora, koju pored veličanstvenog izgleda karakteriše i skupina pravoslavnih manastira. Nalazi se u blizini grada Kalambake, u Tesaliji.

Evropski bizon ili Bison bonasus navodno je istrebljen lovom pre osam godina.

Ova vrsta nedavno je uočena na obalama Holandije, što bi kako stručnjaci tvrde, moglo otvoriti vrata nadi o njegovom povratku na područje Evrope.

Najveća evropska kopnena životinja

Ova najveća evropska kopnena životinja poslednji put je viđena pre više stotina godina na području Holandije. Evropska populacija bizona istrebljena je do 1927. godine, a tokom 50-ih godina prošlog veka pokušaji da se vrsta ponovo uzgoji u predelima Poljske, bili su neuspešni.

Tokom zimskih perioda, evropskim bizonima donosi se dodatna hrana. Šumari u Evropi vode računa o oko sedam hiljada bizona, tokom zime, kako bi preživeli teške uslove i hladnoću.

Sprovedeno istraživanje u Holandiji pokazalo je da 22 jedinke bizona koje nastanjuju područje Kransvlaku, predstavljaju nadu da bi evropski bizon mogao da preživi.

Studija dovodi u pitanje šumu kao pririodno stanište vrste, i mogućnost da se životinja proširi i na druge krajeve Evrope.

Iako se dugo verovalo da su ovi bizoni šumske životinje, stručnjaci nisu bili u potpunosti sigurni. Verovalo se da čak šume ne predstavljaju dobro područje za njih, pogotovo tokom zimskog perioda kada je skoro nemoguće pronaći hranu.

Istraživanje je međutim pokazalo da bizoni mogu preživeti bez dodatne hrane, koju su dobijali. Oni se itekako mogu snaći i sami i to na manjem području. Takođe, rezultati istraživanja su pokazali da su bizoni naviknuti na blizinu ljudi. Naime, razdaljina od 50 metara, omogućava životinji život bez stresa.

Krajolik utiče na bizone, a trenutno se na području Kransvlak nalaze i dva mužijaka, koja se redovno menjaju s drugim konzervatorskim projektima u svetu.

Sprovedne studije pokazale da pčele poseduju određenu sposobnost.

U pitanju je veština koja se ranije pripisivala isključivo primatima, pticama, delfinima i ljudima.

Pčele razumeju značenje nule?

Naime, studija je pokazala da pčele poseduju matematičku sposobnost, karakterističnu samo za određene vrste.

Tim naučnika iz Australije i Francuske, koji je radio na istraživanjima veruje da ovi insekti znaju da je nula manja od jedinice, dokazujući da pčele razumeju koncept nule, odnosno ničega.

Pčele imaju mozak veličine susamovog semena i manje od jednog miliona neurona.

Profesor sa RMIT Univeziteta u Melburnu, Adrijan Dajer ističe da je koncept nule težak za razumevanje, i da je u pitanju matematička veština koju deca uče i po nekoliko godina.

Tokom istraživanja, naučnici su obučavali pčele da rangiraju brojeve po veličinama. Zatim su pčele testirane, tako što su naučene da izaberu određeni broj. Ukoliko bi pogodile, bile bi nagrađene šećerom.

Doktorka Skarlet Hovard sprovela je eksperiment, tako što je privukla pčele do zida na kom su predstavljena dva znaka. Svaki znak je sadržao određen broj crnih simbola, a pčele su trebale da odaberu onaj sa najmanjim brojem.

Na osnovu zadatka, pčele su naučile da izaberu dva elementa kada su predstavljena dva u odnosu na tri, i obratno.

Najteži test sadržao je kartice, jednu sa simbolom, a drugu bez. Pčele su razumele da je nula manja od jedinice, iako im nikada pre nisu pokazane prazne kartice.