Mihajlo Idvorski Pupin, srpski naučnik, preminuo je na današnji dan, 12. marta 1935. godine.
Rođen je 1854. godine u selu Idvor, u današnjoj opštini Kovačica. Svom imenu je dodao reč “Idvorski” da bi naglasio poreklo nakon odlaska u SAD.
Išao je u srpsku pravoslavnu osnovnu školu u svom selu, nakon toga je osnovno obrazovanje nastavio u nemačkoj osnovnoj školi u Perlezu. Srednju školu je završio u Pančevu, a školovanje je nastavio u Pragu 1872. godine.
Ubrzo nakon toga, otputovao je u Ameriku i tamo pet godina radio kao fizički radnik. Za to vreme učio je engleski, latinski i grčki jezik i pohađao večernje kurseve. 1879. godine upisao je studije na “Kolumbija koledžu” u Njujorku, gde je bio oslobođen od plaćanja školarine jer je bio student za primer.
Nakon “Kolumbija koledža”, obrazovanje je nastavio na Kembridžu i na Univerzitetu u Berlinu.
Mihajlo Pupin je pomogao razvoj telegrafije, bežične telegrafije i telefonije, rentgenologije, kao i elektrotehnike. Zaslužan je i za pronalazak tzv. Pupinovih kalemova.
Dobio je mnogo naučnih nagrada i medalja, Pulicerovu nagradu za autobiografsko delo “Od pašnjaka do naučenjaka”. Bio je član Američke akademije nauka, Srpske kraljevske akademije, počasni doktor 18 svetskih univerziteta i jedan od osnivača NASA-e.
Predavao je na Univerzitetu “Kolumbija”, a danas jedna zgrada ovog univerziteta, gde se nalazi odeljene za fiziku i astronomiju, nosi njegovo ime – Pupinova laboratorija.
Izvor: Nacionalna geografija
